|
ผมมีโอกาส ได้ไปเห็น ผู้คนที่ทำผิดกับสังคม ที่กำลังถูกจองจำ จนเมื่อเวลาแห่งชดใช้ใกล้จะหมดลง
ผมได้เห็นบางมุมที่หลายคนไม่มีโอกาสได้พบเห็นมาจึงอยากมาแบ่งปันความรู้สึก ให้เพื่อน
พอดี ผมเดินไปเจอบทเพลงที่นักดนตรีคนหนึ่งได้แต่งเอาในสมัยที่ตัวของเขาใช้ชีวิต
อยู่ที่นั้น ผมจึงขออนุญาตนำบทเพลงมาถ่ายทอดให้เพื่อนๆ ในกลุ่มพรายได้อ่านกัน
ผมว่ามันแทนคำพูด ความรู้สึกของคนในนั้นได้ดี
เพลงเสี้ยวชีวิต
หนึ่งเสี้ยวชีวิตฉันเดิน บนทางสายเปลี่ยว ที่เหงาจับในใจ
หนึ่งเสี้ยวชีวิตที่ใคร ทนยอมรับได้ จากความที่ฉันโง่งม
หนึ่งเสี้ยวชีวิตเหมือนตาย ทั้งที่เดินได้ ถูกตัดออกจากสังคม
แต่ฉันยังหวัง แปรเปลี่ยนตัวเองให้ดี ให้ได้
เพื่อเดินบนทางสายใหม่ เช่นดังทุกคน
ขอโอกาส แค่เพียงครั้งเดียว ..... เริ่มต้น
กลับฟื้นชีวิตของตน ดั่งคนทั่วไป
|
