|
ถึง เพื่อนของฉัน
ฉันดีใจเหลือเกินที่เธอจะปรากฏกายต่อฉัน เธอจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงว่าฉันแก่ชราลงมาก
แต่ความเป็นเด็กดื้อและอ่อนแอยังแอบอยู่ในใจ ความทุกข์คงได้ถาโถมเข้าใส่ฉันอีกครั้งเมื่อฉันหลบจากที่ซ่อน
แต่ครั้งนี้ฉันมีอาวุธที่จะสังเกตดูว่าสงครามในใจของฉัน มันจะยังสร้างความสับสนและเจ็บปวดได้อีกสักเท่าไหร่
และคงเป็นเพราะคลื่นบางๆของหัวใจที่คล้ายกันเรียกร้องและสั่นไหว บอกให้ฉันมาพบเธอ
ฉันต้องพบเธอ เราต้องพบกัน ก่อนที่การจากพรากครั้งใหญ่จะมาถึง
งดงามเหลือเกินเมื่อชีวิตเริ่มต้นแม้บนความยากลำบาก แต่ยังวิจิตรล้ำลึกบนความจำเจทับทวีคูณ
อดีตผ่านไปแล้ว เรารู้...รู้ว่าเราเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ แต่วันนี้เราจะเริ่มปลูกเมล็ดพันธ์อันมีชีวิตที่ปราศจากถ้อยคำ
หลับตาภายในของเธอลง แม้น้ำตายังเอ่อไหล
จากสายลมแห่งความผิดหวัง ชิงชัง และ
ความสุขจอมปลอมมันอาจจะยากลำบากสำหรับเธอบางคน ที่จะยอมรับในตอนนี้ เพราะความรุนแรงเป็นดั่งคลื่นยักษ์แห่งไฟนรกที่ไร้ความปราณี
เป็นมีดแหลมทิ่มแทงตรงกลางหัวใจของความฝัน...ของชีวิตนับครั้งไม่ถ้วน...นับ ครั้งไม่ถ้วน
โอ้...พายุและความบ้าคลั่งจะรุนแรงเพียงไรสักวันมันจะต้องหยุดลง หากเธอรู้สึกถึงลมหายใจว่ายังมีรอยยิ้มไหลเข้าออก
รอยยิ้มที่ไม่มีใครมองเห็น น้ำตาอาจไหลเป็นเลือด คนอาจเกลียดเธอทั้งโลก มันไม่สำคัญอะไร
เมล็ดพันธ์แห่งความเบิกบานกำลังค่อยๆ ผลิใบอ่อน แสงสว่างแรกในความมืดกำลังเดินทางมาถึงหลับตาเถิด
หลับตาเวลานี้สูดลมหายใจที่ไม่ยอมแพ้ให้รอยยิ้ม ได้ปรากฏ เหมือนที่เธอปรากฏต่อหน้าฉันเวลานี้
พราย
( ปฐมพร ปฐมพร )
๒๙/พ.ย./๕๐

|