|
*เพื่อนของฉัน ฉันดีใจเหลือเกิน ที่เธอจะปรากฏกายต่อฉัน เธอจะได้เห็นการเปลี่ยนแปลงว่าฉันแก่ชราลงมาก
แต่ความเป็นเด็กดื้อ และอ่อนแอ ยังแอบอยู่ในใจ
ความทุกข์คงได้ถาโถมเข้าใส่ฉันอีกครั้ง เมื่อฉันหลบจากที่ซ่อน แต่ครั้งนี้
ฉันมีอาวุธ ที่จะสังเกตดูว่าสงครามในใจของฉัน มันยังสร้างความเจ็บปวดได้อีกสักเท่าไหร่
และคงเป็นเพราะ คลื่นบางๆ ของหัวใจที่คล้ายกัน เรียกร้องและสั่นไหว
บอกให้ฉันมาพบเธอ ฉันต้องพบเธอ เราต้องพบกัน
ก่อนที่การจากพรากครั้งยิ่งใหญ่จะมาถึง
*งดงามเหลือเกินเมื่อชีวิตเริ่มต้น แม้บนความยากลำบาก
แต่ยังวิจิตรล้ำลึก แม้ความจำเจ ทับทวีคูณ อดีตผ่านไปแล้ว เรารู้ รู้ว่าเราเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
แต่วันนี้ เราจะเริ่มปลูกเมล็ดพันธ์ อันมีชีวิตที่ปราศจากถ้อยคำ !
*หลับตาภายในของเธอลง แม้น้ำตายังเอ่อไหล จากสายลมแห่งความผิดหวัง
และชิงชัง
และมันอาจจะยากลำบาก สำหรับเธอบางคน ที่จะยอมรับในตอนนี้ เพราะความรุนแรงเป็นดั่งคลื่นที่ไร้ความปราณี
เป็นมีดแหลมทิ่มแทงตรงกลางหัวใจ ของความฝัน ของชีวิต นับครั้งไม่ถ้วน โอ้.......นับครั้งไม่ถ้วน
โอ้.......พายุและความบ้าคลั่ง จะรุนแรงเพียงไร สักวันมันจะต้องหยุดลง
*หากเธอรู้สึก ถึงลมหายใจ ว่ายังมีรอยยิ้มไหลเข้าออก
รอยยิ้มที่ไม่มีใครมองเห็น น้ำตาอาจไหลเป็นเลือด คนอาจเกลียดเธอทั้งโลก
มันไม่สำคัญอะไร
*เมล็ดพันธ์แห่งความเบิกบาน กำลังค่อยๆผลิใบอ่อน
*แสงสว่างแรกในความมืดกำลังเดินทางมาถึง
*หลับตาเถิด.......... หลับตา........... เวลานี้
*สูดลมหายใจที่ไม่ยอมแพ้............ให้...............
*รอยยิ้ม ได้ปรากฏ เหมือนที่เธอ ปรากฏ ต่อหน้าฉันเวลานี้
พราย ปฐมพร ปฐมพร
๒๙/๑๑/๒๕๕๐
|