Home รวมบทความ รวมบทสัมภาษณ์ นกดนตรี ราตรีมีปีกของชีพชนก ศรียามาตย์
Warning: Parameter 1 to modMainMenuHelper::buildXML() expected to be a reference, value given in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/libraries/joomla/cache/handler/callback.php on line 99

บทความมาใหม่

Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109

นกดนตรี ราตรีมีปีกของชีพชนก ศรียามาตย์

นกดนตรี ราตรีมีปีกของชีพชนก ศรียามาตย์

 

ค่ำคืนปลายฤดูหนาวที่อบอ้าวของเมืองใหญ่ บรรยากาศรายรอบอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิพลุกพล่านไปด้วยผู้คน หลังจากเติมท้องให้อิ่มอุ่น เราเดินหลบเร้นผู้คนหายเข้าไปในผับเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีสัญลักษณ์แซกโซโฟนประดับอยู่ด้านหน้า ภายในร้านสลัวเลือนด้วยแสงไฟหลากสี ราตรียังเยาว์นัก บรรยากาศจึงค่อนข้างเงียบเหงา เราจับจ้องบาร์หน้าเวที สั่งเบียร์เล็กคนละขวด มองเห็นนักดนตรีหนุ่มใหญ่นั่งซ้อมกีตาร์เงียบๆ อยู่ด้านหลัง คล้ายดังรอเวลา...

 

ย้อนกลับไปเมื่อ 10 กว่าปีก่อน เพื่อนพ่อค้าเทปเก่าเคยให้เทปของศิลปินหน้าใหม่มาฟังสองชุด บทเพลงของเขาฟังไพเราะลึกซึ้ง มีบรรยากาศเหงาเศร้าและอบอุ่น เนื้อเพลงปลอบโยนและให้กำลังใจ เสียงดนตรีพลิ้วไหวใสสะอาดเหมือนเสียงสายน้ำรินไหล่ผ่านกรวดหิน แม้อัลบั้มแรกเพลงพรายจะฟังดูคุ้นหูอยู่บ้างเพราะเขานำเพลงของ พราย ปฐมพร มาบรรเลยใหม่ด้วยเส้นสายลายดนตรีของตนเอง อัลบั้มที่สอง นิ้วแบบนก (finger style by Nok) มีความต่างออกไปบ้าง แต่ก็ยังคงความไพเราะงดงามทั้งด้านภาษาและเมโลดี้ดนตรี

 

นักดนตรีหนุ่มพรมนิ่วลงบนเส้นสายของกีตาร์คู่ใจ บรรเลงเป็นบทเพลงแผ่วพลิ้วล่องลอยในบรรยากาศอันเหงาเศร้า อบอุ่น ราวกำลังปลุกบางสิ่งบางอย่างในตัวเราให้ออกมาเริงระบำ ทำให้นึกถึงเพลงอัลบั๊มต่อมาของศิลปินหน้าใหม่คนนั้น ระบำปลายนิ้ว หากมิใช่ปลายนิ้วดอกที่เริงระบำ แต่เป็นปลายนิ้วที่ปลดปล่อยหัวใจให้ออกมาเริงระบำอย่างอิสระ

 

หลังจากนั้นเขาก็มีผลงานออกมาอีกสองอัลบั๊ม Realistic และ Souvenir ก่อนที่ข่าวคราวของเขาจะค่อยๆ เงียบหายไป จนกระทั้งเพื่อนบางคนบอกว่าเราสามารถพบเขาได้ที่นี่.....  กับนกดนตรี และราตรีที่โบกปีกโบยบินของ....ชีพชนก ศรียามาตย์

  คุณเริ่มสนใจการเล่นดนตรีตั้งแต่ตอนไหน อย่างไร 

ตอนแรกผมชอบวาดรูปมากกว่า คิดว่าตอนเด็กๆ หัวไปทางนั้น เรื่องเลขจะไม่เก่งเลย แต่ชอบภาษาอังกฤษ ชอบวาดรูป วันหนึ่งพ่อไปหากีตาร์เก่า ๆ มาจากโรงจำนำ เอามาให้หัดเล่น พอดีอาที่บ้านเขาเล่นเป็นจึงสอนให้ ก็เล่นมาตั้งแต่ตอนนั้น เล่นมาเรื่อยๆ แต่ไม่ได้เรียนจริงๆ จัง ๆ ได้แต่หัดอยู่ที่บ้าน เปิดหนังสือและฟังเพลง

 ตอนนี้ยังวาดรูปอยู่หรือเปล่า

ไม่ได้วาดแล้ว แต่ก่อนผมดูการ์ตูนเยอะ อ่านหนังสือการ์ตูนเยอะ เลยวาดเลียนแบบ ใช้ดินสอวาดรูปการ์ตูนไม่ได้ใช้สีอะไร

 ทำไมจึงเปลี่ยนจากการวาดรูปมาเล่นดนตรี

ตอนแรกไม่ถึงกับเลิกวาดรูปเลย เวลาว่างผมก็ยังวาดรูปและเล่นกีตาร์ มันแล้วแต่โอกาส ตอนนั้นเป็นเด็กมาก ยังไม่ได้คิดอะไรมาก มีอะไรก็ทำไปตามประสา

นอกจากมีอาที่เล่นดนตรีได้แล้ว มีใครในครอบครัวเล่นดนตรีได้อีก

ไม่มี มีแต่พ่อที่ชอบร้องเพลง แต่ก็ไม่ได้ร้องจริงจัง ที่บ้านเราชอบฟังเพลงกันอยู่แล้ว สมัยก่อนจะชอบฟังเพลงลูกทุ่ง จะติดมากเลยสมัยนั้น ทุกวันนี้ก็ยังฟังอยู่

 บอกได้ไหมเพราะอะไรคุณถึงเลือกเล่นดนตรี

ผมเล่นดนตรีเพราะว่าชอบมากกว่า ผมมีความสุขที่ได้เล่นมันถึงขนาดว่าไม่ได้จับกีตาร์จะหงุดหงิดมาก อย่างตอนเป็นเด็กผมไปต่างจังหวัด มันไม่มีกีตาร์ให้เล่น ผมก็งอแงจะกลับบ้าน แม่ต้องไปยืมกีตาร์ข้างๆ บ้านมาให้เล่น ตอนเป็นเด็กผมไม่ได้คิดอะไร แต่พอโตมาแล้ว อย่างหนึ่งผมเล่นเป็นอาชีพ ใจเรารักและชอบด้วย ได้ทำในสิ่งที่เรารักและเลี้ยงตัวเราได้ด้วย ผมมองตรงนั้น แต่เรื่องของเพลง เสียงดนตรี ผมว่าผมฟังไม่ออกหรอกเพราะผมไม่ได้เรียนมา ไม่มีความรู้เรื่องศาสตร์ของดนตรีเท่าไหร่ แต่เหมือนมันมีอะไรอยู่ข้างในมากกว่า

 คุณไม่เคยเรียนทฤษฏีดนตรีมาเลยหรือ

ไม่เลย ไม่ได้เรียน การเรียนดนตรีของผมก็เหมือนกับที่เราเรียนชั่วโมงดนตรีในโรงเรียนประถม โรงเรียนมัธยมเท่านั้นเอง ไม่รู้โน้ต ไม่รู้อะไรมาก เรียกว่าแทบจะไม่รู้อะไรเลยดีกว่า

 คุณเริ่มเล่นดนตรีอาชีพตั้งแต่ตอนไหน

เล่นอาชีพจริงๆ น่าจะตอนเรียนมหาวิทยาลัยปี 2 ตอนนั้นเรียนที่รามคำแหงคือเล่นประจำ เล่นแล้วได้สตางค์ แต่ก่อนเล่นตามเวทีประกวดมาบ้าง

 เพราะอะไรคุณถึงเลือกที่จะเล่นคนเดียว

แต่ก่อนผมเคยเล่นวงมาบ้าง พอเริ่มเล่นอาชีพ ผมไม่ค่อยรู้จักใคร แต่คิดว่าเล่นคนเดียวมันน่าจะครบ กีตาร์มีทั้งเสียงเบส เสียงคอร์ด พอเล่นแล้วเราก็ร้องได้ด้วย ไม่ต้องพึ่งใคร คงพอเอาตัวรอดได้

 การเล่นแบบนี้ต้องใช้สมาธิมากไหม คุณมีวิธีการสร้างสมาธิและสร้างสรรค์บทเพลงอย่างไร

ต้องใช้สมาธิเยอะเลย ยิ่งเล่นคนเดียวมันต้องคุ้นทั้งเสียงต่างๆ ให้ออกมาทั้งหนักเบา ต้องคุมให้อยู่ ซึ่งกว่าจะทำได้ผมว่ามันต้องใช้สมาธิสูงมากๆ ฝึกความอดทนสูง ซึ่งผมใช้วิธีเล่นเยอะ ๆ เล่นเป็นร้อยๆ รอบจนมันเข้าไปข้างใน จนหลับตาเล่นได้ แล้วเราจะรู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน จังหวะมันอยู่ตรงไหน ไม่เร็วเกินไป ต้องคุมทั้งจังหวะ คุมทั้งเสียงร้องให้เข้ากับกีตาร์ คิดซับซ้อนหลายอย่าง เพราะผมไม่ได้เรียนมา ผมก็เลยไม่รู้วิธีแต่วิธีของผมก็เล่นเยอะ ๆ ฝึกเยอะๆ ซ้อมเยอะๆ ผิดถูกไม่เป็นไร ครั้งแรกอาจจะผิดบ้าง แต่ครั้งหลังมันต้องดีขึ้น แต่ไม่มีแบบแผนว่าจะต้องซ้อมวันละกี่ชั่วโมง

 ทั้งร้องทั้งเล่น การควบคุมจังหวะของกีตาร์ คุณมีวิธีการอย่างไร

ต้องเล่นให้สม่ำเสมอ ไม่เร่งไม่ช้า ลองฝึกกับเครื่องนับจังหวะ  ร้องต้องให้เข้ากับเสียงคอร์ด ทำนอง อย่าให้เพี้ยนหรือแกว่ง ใช้หูฟังเอาครับ แต่ทุกวันนี้ยังทำได้ไม่ดีเลย

 การไม่มีโอกาสได้เรียนดนตรีอย่างจริงจัง คุณคิดว่าเป็นปมด้อยหรือเปล่า

คิดว่ามีเล็กๆ อยู่ลึกๆ ครับ แต่เราต้องทำใจยอมรับว่าเป็นเพราะเราเองต่างหากที่ไม่ขวนขวายเอง ทุกวันนี้เห็นคนเก่งๆ เล่นก็รู้สึกชื่นชมด้วยความจริงใจ

พูดถึงการทำเพลง ตอนนี้ไม่ได้ทำอัลบั๊มใหม่เลย

ไม่มี ตอนแรกว่าจะทำแต่ขี้เกียจ คือถ้าทำต้องพร้อม ถ้าไม่พร้อมก็ไม่รู้จะทำไปทำไม แต่ที่ผ่านๆ มาก็พร้อมแบบตอนนั้น ไม่ใช่พร้อมแบบตอนนี้ ตอนนั้นเราคิดว่าพร้อมแล้วแต่มันอาจยังไม่พร้อมจริงๆ ก็ได้เราไม่รู้ว่าจะใช้อะไรมาตัดสินว่าพร้อมหรือไม่พร้อม เราเอาตัวเองวัดดีกว่า เพราะสิ่งที่ทำมันไม่ได้ทำให้ใครเดือนร้อน ฉะนั้นเราตัดสินใจด้วยตัวเราเองได้ ซึ่งถ้างานมันออกมาไม่ดี คนอื่นๆ อาจจะมองว่าไม่พร้อมก็ได้ แต่นั่นเป็นความคิดของคนอื่น ไม่เป็นไร การทำงานออกมามันก็ต้องมีคนชอบไม่ชอบ มีคนวิจารณ์มันเป็นเรื่องธรรมชาติ

 ส่วนตัวคุณพอใจกับผลงานที่ทำออกมาไหม

ตอนนั้นคิดอย่างหนึ่ง ตอนนี้คิดอีกอย่าง ถ้าหันกลับไปมองเรืองทักษะหรืออะไรอย่างนี้ ผมเล่นไม่ดีเลย แต่ตอนนั้นมันทำได้แค่นั้น มีเวลาแค่นั้น งบมีแค่นั้นก็ทำไป แต่ลึกๆ แล้วมีความสุขนะ คือได้ทำงานที่เราชอบ ถึงแม้เราจะไม่มีความรู้มากแต่เรามีโอกาสก็คิดว่าโชคดี ถึงแม้ในความโชคดีจะมีความเจ็บปวดอยู่บ้าง มันก็เป็นเรื่องปกติ เราต้องอดทน ต้องฝึกจิตใจให้เข้ากับคนฝึกควบคุมอารมณ์ ตัวเองเวลามีปัญหา ฝึกให้รู้จักอ่อนโยนและให้อภัยเพื่อนบ้าง เพราะการทำงานด้วย ตัดสินใจยังไงให้ทุกอย่างมันออกมาดีที่สุด คือผมไม่ค่อยเป็นแบบว่า เฮ้ย งานฉัน ฉันต้องเป็นใหญ่นะ เราจะคิดถึงเพื่อนด้วย

 ตอนทำอัลบั้มแรกทำไมถึงเลือกบทเพลงของพราย

เพราะพรายเป็นคนต้นคิด เขาเป็นคนโปรดิวเซอร์ ความจริงผมไม่เคยคิดว่าจะมาเล่นดนตรีออกเทปเป็นศิลปิน ผมไม่เคยมีความคิดตรงนั้นเลย แต่ว่ามีคนหยิบยื่นให้ผมนั่งเล่นอยู่อย่างนี้ พรายเขามาเที่ยว เขามานั่งฟังผมเล่นบ่อยๆ เลยได้รู้จักกัน เขาคงคิดไอเดียได้ก็เอาไอเดียมาคุยกันแล้วเราก็ทำ ผมได้เล่นก็รู้สึกดีเหมือนกัน แต่ไม่คิดว่าจะทำให้ผมมีชื่อเสียงอะไร

 หลังจากอัลบั๊มเพลงพราย คุณแต่งเพลงเองทั้งหมดหรือเปล่า

เปล่า มีเพลงของปฐมพรบ้าง แต่งเองบ้าง ขอเพื่อนมาบ้าง เพราะว่าผมทำงานกลางคืนด้วย มานั่งแต่งเพลง 10 เพลง มันก็ไม่ไหวเหมือนกัน ไหนจะเรื่องดนตรี การซ้อมการเข้าห้องอัด มันค่อยข้างลำบาก ผมเลยใช้วิธีนี้ คือแต่งเองสามเพลง ยืมของพรายมาสามเพลง ให้เพื่อนแต่งสามเพลง บรรเลยหนึ่งเพลง ครบแล้ว คือเพลงผมจะทำแบบไม่ค่อยมีคอนเซ็บป์อะไรเท่าไหร่ มีอะไรก็ใส่เข้าไป แต่เรื่องดนตรีผมรับผิดชอบ ถ้าอันไหนที่ผมทำไม่ได้ ก็จะให้เพื่อนช่วย เพื่อนก็เต็มใจช่วยกันมากเลย

 เมื่อพูดถึงเพื่อน คุณดูจะมีเพื่อนๆ คอยให้ความช่วยเหลืออยู่มาก แต่ทำไมฟังดูเหมือนคนไม่ค่อยมีเพื่อน

บางเวลาผมก็เงียบๆ เหมือนไม่มีใคร มันก็แปลกๆ เหมือนกันครับ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่ผมรู้ว่า เวลาผมจะทำงานสักอย่าง เพื่อนๆ จะสนับสนุนผมอยู่เสมอ โชคดีจริงๆ ครับ

 เพลงของคุณมักมีเนื้อหาเกี่ยวกับการให้ความหวังกำลังใจ ทำไมเลือกเพลงพวกนี้

(เงียบ)..กำลังใจ เป็นสิ่งที่เราควรมอบให้กันเยอะๆ เพราะว่าเรื่องส่วนตัว ชีวิตรักผมก็ไม่ค่อยดี ผมอาจจะไม่เห็นความงามตรงนั้น ผมอาจจะเห็นตรงนี้มากหน่อย ก็เลยเขียนไปทางเดียวแบบนี้ ส่วนเพลงที่เป็นแนวอื่นผมยืมเพื่อนมาบ้าง ซึ่งก็แตกต่างกันไป ผมจะฟังเพลงของเพื่อนแล้วมาใส่ดนตรี ส่วนตัวผมจะเขียนเพลงให้กำลังใจให้ความเข้าใจมากกว่า

 เนื้อเพลงเจ้าเรือใบ ภาษามันมีความงามเหมือนบทกวี เป็นเพราะคุณมีพื้นฐานการเขียนบทกวีด้วยหรือเปล่า

ผมเคยเขียนมาบ้าง แต่ไม่ได้จริงจังอะไร นิดๆ หน่อยๆ เพลงเจ้าเรือใบผมเขียนไปตามความคิดของผม คิดแล้วก็เขียนไป ส่วนใหญ่ผมจะเขียนออกมาก่อนแล้วค่อยใส่ทำนองทีหลัง แต่บางคนมีทำนองมาก่อนแล้วค่อยเขียนเนื้อ แบบนี้จะดูสวยกว่าเพราะมันมีเมโลดี้แล้ว แต่ผมจะเขียนเป็นกลอนมาก่อน

 เพราะอะไรถึงเขียนเพลงนี้

เพลงพูดถึงชีวิตของคนที่ไม่มีโอกาส คือผมรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง ชีวิตเขาช่วงนั้นเหมือนถูกขัง ไม่ได้ไปไหน ไมได้ทำอะไรที่อยากทำ เขามาปรับทุกข์ให้ฟัง ผมนึกถึงเขาเลยคิดเขียนเพลงนี้ให้เขา เพลงเจ้าเรือใบผมคิดว่ามันเหมือนชีวิตเขา มีความฝันอยากทำโน้นทำนี่แต่ไม่ได้ทำ ผมก็ผูกเรื่องราว แต่ว่าผมไม่พูดถึงเขาแบบตรงๆ ผมพูดแบบอ้อมๆ และคิดว่าถ้าเขามีโอกาสได้ฟังเขาคงรู้ว่าผมเขียนให้เขา

 มีเพลงหนึ่งพูดถึงดนตรี ท่อนที่ร้องว่า ดนตรีจะพาฉันไป สู่ดินแดนในฝัน

เพลงนี้ผมเขียนเอง ฟังไม่ค่อยลงตัวเท่าไหร่ เขียนออกมาก่อนแล้วใส่คอร์ดเข้าไป คิดถึงตอนที่เราเป็นเด็กว่าเราเล่นเพื่ออะไร เล่นเพื่อนเอามัน เราชอบ เรามีความสุขที่ได้ยินเสียงคอร์ดเพราะๆ เราเล่นเราซ้อม มองกลับไปมันทำให้นึกถึงเพลงแบบนี้ ก็เลยถ่ายทอดออกมาแบบว่าเหมือนชีวิตวัยเด็ก สมัยนั้นเงินทองก็ไม่ต้องการ อยากให้เพื่อน ๆ ล้อมวงกันเข้ามาเล่นกีตาร์อะไรกันแบบนั้นมากกว่า

 เหมือนว่าการเล่นดนตรีทำให้คุณย้อนกลับไปสู่วัยเด็ก

ทำให้เราคิดมากกว่า เราเคยหัดเล่นดนตรีตอนเด็ก พอโตขึ้นมาเวลาเล่นเราก็มองกลับไป มันคิดมากขึ้น คิดกว้างขึ้น คิดกลับไปข้างหลังบ้าง คิดไปข้างหน้าบ้าง คิดปัจจุบันบ้าง บาครั้ง คิดย้อนกลับไปตอนเห็นเด็กว่าเคยเล่นเพลงนี้นะ เคยล้อมวงกับเพื่อนซ้อมดนตรีกัน ตอนนั้นรู้สึกเป็นอิสระมากกว่าตอนนี้เสียด้วยซ้ำไป เล่นแล้วเราไม่คิดมาก ถูกก็ไม่กลัว ผิดก็ไม่กลัว แต่ตอนนี้เริ่มเห็นคนเก่งๆ เยอะขึ้น เราก็ต้องพัฒนาตัวเอง แต่ว่าแย่อย่าง เราไม่ได้เรียนมา เราต้องฝึกหัดเอง เรายอมรับตัวเองว่าเล่นสู้เขาไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ทับถมอะไรตัวเองมาก เรามาได้แค่นี้ก็เพราะว่าเราเป็นมาแค่นี้ แต่เขามาอีกแบบ เขาเรียนเขาขวนขวาย ทุมเทฝึกฝนมากกว่าเรา เราก็ชื่นชมเขา เวลาเราอยากฟังดนตรีดีๆ เพราะๆ เราก็มานั่งฟังพวกเขาเล่น เราก็มีความสุข

วันข้างหน้าคิดว่าเราคงไปไม่ได้มากกว่านี้แล้วล่ะ ไม่ใช่เรืองของทักษะการฝึกฝน ผมว่า ใจผมไม่สู้แล้วล่ะ ตอนนี้ผมไม่ได้ฝึกอะไรแล้ว ถ้าคิดว่าผมจะทำอะไรผมก็คงเล่นดนตรีไปแบบนี้ จนกระทั่งวันหนึ่งงานน้อยลง ผมก็จะกลับบ้าน ผมมีแผนไว้แบบนี้

 การเล่นอยู่แบบนี้คุณมีความสุขดีหรือ

มีครับ มีแน่ๆ เลย ผมชอบดนตรีแบบนี้ เขาเรียกโฟล์คซอง ผมไม่ได้เป็นนักกีตาร์โซโล่ ผมไม่ใช่นักฟิงเกอร์สไตล์ ผมเป็นคนเล่นโฟล์คซองแบบนี้ คือสิ่งที่ผมเป็นมา แต่อย่างอื่นผมก็ชอบนะ ผมก็เล่นที่วงผมก็เล่นโซโล่นิดๆ หน่อยๆ แต่ว่าผมชอบแบบนี้

 คุณเล่นดนตรีกลางคืนมากว่า 20 ปี ไม่รู้สึกเบื่อหน่ายบ้างหรือ

มีบ้างครับ ธรรมดาครับ คิดว่าอย่างน้อยได้ทำงานที่ชอก็จะรู้สึกดี

 คุณมองสังคมของผู้คนกลางคืนอย่างไร

ถาวกว้างตอบลำบากครับ เอาเป็นว่า ปกติครับ ต่างกันแค่เป็นเวลากลางคืนเท่านั้น

 การอยู่ท่ามกลางความอึกทึกครึกโครมอย่างนี้ คุณมีวิธีการอยู่กับตัวเองหรือสภาพแวดล้อมอย่างไร

ผมอยู่ที่ไหนก็เหมือนกันครับ คือพยายามอย่าให้ใครเดือนร้อน อย่าสร้างปัญหามันมีแต่ผมเสีย เคยมาแล้ว

 นอกจากเพลงที่เล่น คุณชอบฟังเพลงสไตล์ไหนบ้าง

ผมชอบฟังเยอะ หลายสไตล์ แต่พี่ฟังเยอะจริงๆ คือเพลงลูกทุ่ง สมัยเป็นเด็กจะชอบสะสมเก็บไว้ เหมือนตอนที่เราเป็นเด็กแล้วพ่อเปิดให้ฟัง ผมคิดถึงตรงนั้นฟังทีไรแล้วรู้สึกสบายใจ เพลงลูกทุ่งมันเหมือนเป็นครอบครัวของเรา เหมือนครอบครัวของผม เวลาผมอยู่ไกลๆ แล้วคิดถึงพ่อ ผมจะเอาเพลงพวกนี้มาเปิด ส่วนใหญ่เป็นเทปคาสเซ็ต เช่น ศรคีรี ศรีประจวบ,ระพิน ภูไท,ชาตรี ศรีชล, สายัณห์ สัญญา,ยอดรัก สลักใจ ไม่ฟังของใครคนเดียว แต่จะฟังเยอะ ที่บ้านเก็บเพลงพวกนี้ไว้เยอะมากเลย แต่ก่อนเก็บเป็นเทป เดี๋ยวนี้ซีดีเข้ามาก็จะซื้อเก็บไว้ อันไหนหายากๆ หาโหลดฟังก็มี

 เคยร้องและเล่นเพลงลูกทุ่งบ้างไหน

ไม่เคย ร้องไม่ไหว เสียไม่ดีขนาดนั้น ส่วนเพลงสากล ตอนนั้นผมไม่ค่อยรู้จัก แต่มีเพื่อนเขาเล่นของพี่ภูสมิง หน่อสวรรค์ ให้ฟัง ผมชอบเลยกลับไปแกะ เอาของต้นฉบับมาฟัง แรกๆ ที่เล่นหากินก็เล่นเพลงพวกนี้ ฝึกเล่นปุ๊บเอาไปเล่นแล้วได้สตางค์ด้วย ตอนนั้นไม่ค่อยมีเงิน อยู่หอพักบ้าง อยู่กับญาติบ้าง ออกไปเล่นดนตรีตอนกลางคืนก็ได้อะไรหลายอย่าง ได้ฟังเพลงด้วย ได้หัดเล่นด้วย และนำมาเล่นเป็นอาชีพได้ด้วย

 ฟังดูเหมือนคุณกับดนตรีมีความผูกพันกันมาก

ผูกพันนี่ผูกพันมาก เพรากีตาร์อยู่ในห้องผมตลอดเวลา คือผมฟังเพลงมาตั้งแต่เด็ก เกิดมาพ่อก็เปิดเพลงให้ฟัง มีโอกาสได้จับกีตาร์ รู้จักเครื่องดนตรีชิ้นนี้แล้วก็เล่นดนตรีมาตลอด จะเรียกว่าตลอดชีวิตก็ได้ มันจึงเป็นเหมือนเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่งเลย

 เหมือนเวลามีเรื่องทุกข์ใจ ดนตรีสามารถช่วยกล่อมเกลาเราได้

ใช่มันอาจช่วยได้บ้าง แต่เวลามีความทุกข์อะไร ผมว่าจริงๆ มันอยู่ที่ใจเรามากกว่า เวลามีความทุกข์ คือเราทำใจไม่ได้ เราอาจจะเล่นกีตาร์เพื่อหักเหความสนใจของความทุกข์ตรงนั้น หรือฟังเพลงสักพักหนึ่ง ผมคิดว่า จริงๆ มันไม่ใช่การแก้ปัญหาที่ถูกจุดหรอก ผมว่าเราต้องทำใจให้ได้ คุมตัวเราให้ได้ไม่ใช่ไปคุมคนอื่น คิดแทนคนอื่นเราทำแบบนั้นไม่ได้ ไม่ดีหรอก

 มันหักเหไปสักช่วงหนึ่ง ความทุกข์ก็จะกลับมาอีก

สักพักมันก็กลับมาอีกเหมือนเดิมนั่นแหละ ผมคิดอยู่อย่างว่าเราคุมคนอื่นไม่ได้หรอก เราไปบอกให้คนนั้นคนนี้ทำอย่างนั้นอย่างนี้น่ะมันยาก เขาไม่เชื่อเราหรอก แต่ว่าเราบอกตัวเองได้ สมมุติว่าเราจะเลี่ยงอะไรสักอย่าง เราจะให้เขาไปนั่งตรงนั้นเพราะเหม็นบุหรี่เขา เราบอกให้เขาไปนั่งไกลๆ ไม่ได้หรอก เราควรจะลุกออกไปเอง เราต้องหาวิธี หาทางออกของเราเอง ถ้าไม่ได้ค่อยว่ากันอีกที

 ถ้าวันพรุ่งนี้ชีพชนกไม่เล่นดนตรีอีกแล้ว บอกได้ไหมว่าชีพชนกอยากทำอะไร

ก็คงเหมือนคนทั่วไป มีเงินสักก้อนก็อาจจะกลับไปอยู่บ้าน กลับไปอยู่บ้าน กลับไปอยู่กับพ่อแม่ไม่รู้เหมือนกัน ผมไม่ได้คิดตรงนี้ แต่ถ้าให้เลิกเล่นกีตาร์ เลิกฟังเพลงคงไม่เลิกหรอกคือยังเล่นอยู่ แต่ไม่ได้เล่นเป็นอาชีพ อาจจะเล่นน้อยลงแต่ฟังมากเพลงเยอะขึ้น อาจจะกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด แต่เราไม่ทิ้งดนตรีหรอก คือมันต้องเล่น อยู่บ้านก็ต้องเล่นเพียงแต่ว่าการเล่นมันไม่ได้เป็นอาชีพเท่านั้นเอง แต่คงไม่ได้จริงจังขนาดไปนั่งแต่งเพลงเหมือนสมัยก่อน เพราะอายุมันเยอะขึ้น

 ทำไมถึงคิดอยากกลับไปอยู่บ้าน

ผมอยากกลับไปดูแลพ่อแม่ เพราะเราอยู่กันสี่คนเอง มีพ่อแม่ ผมกับน้องนี่อยู่กรุงเทพฯ มีแค่นี้จริงๆ ไม่มีหลาน อาภัพหน่อย พ่อแม่ก็อายุมากแล้ว เป็นห่วงอยู่เหมือนกัน แต่งานที่ทำในกรุงเทพฯ ก็ยังทำได้ดีอยู่ ถ้าเราไป-กลับมันจะยิ่งลำบาก พอดีที่บ้านพ่อแม่ผมมีร้านขายของเล็กๆ ถ้าถามว่าผมจะกลับไปทำอะไร ผมคงกลับไปช่วยดูแลร้านและทำนา (แต่จ้างเขาทำนะ(หัวเราะ)) เพราะเรามีที่ของเราอยู่ เวลาพ่อมาเยี่ยมแกจะเอาข้าวมาให้ ส่วนตัวผมไม่เคยทำนา ถ้าจะให้ทำเองผมคงทำไม่ได้  เพราะผมเกิดในกรุงเทพฯ ผมโตในกรุงเทพฯ พ่อแม่ผมย้ายไปอยู่ที่โน้นทีหลัง

 เป็นเพราะคุณเห็นภาพสังคมที่มันฟุ้งเฟ้ออยู่ทุกวันรึเปล่า ทำให้อยากกลับบ้าน

ไม่ครับ ไม่เกี่ยวกัน

 ทราบมาว่าคุณเคยสอนดนตรี ปัจจุบันยังสอนอยู่หรือเปล่า

แต่ก่อนผมเคยสอนอยู่ครั้งหนึ่งเพราะเพื่อนยุให้สอน แต่สอนไม่ได้นานหรอกเพราะผมไม่รู้จริง ผมไม่รู้ทฤษฎีดนตรีจริง คนที่สอนคนได้จะต้องรู้จริง ผมแค่สอนให้เล่นตามที่ผมประสบมาเท่านั้นเอง ตอนนี้ก็เลิกไปแล้ว และคิดว่าจะไม่สอนอีก เพราะความจริงผมไม่ชอบสอน เราไม่ได้รู้จริงไม่ได้เรียนมาจริงจัง บางครั้งเราตอบเด็กไม่ได้ เราก็กลับมามองว่า มันไม่ใช่เรา

 ทุกวันนี้อัลบั้มเพลงของคุณกลายเป็นของหายากไปแล้ว

เคยได้ยินเหมือนกัน โดยเฉพาะอัลบั้มแรก เพลงพราย ผมว่าผมก็เล่ไม่ได้ดีอะไรนัก เล่นธรรมดา เล่นออกจะหลุดๆ ด้วยซ้ำไป แต่ว่ากลายเป็นของหายาก ผมเคยได้ยินข่าวมาว่า เทปหรือซีดี สองปีทางบริษัทจะเอาไปทำลายทิ้งเพราะมันล้นโกดัง (แต่อย่าเพิ่งเชื่อผมนะ ผมไม่แน่ใจว่าเหมือนกันหรือเปล่า) มันเลยหายากหรือเปล่า ถ้าหาไม่ยากมันก็น่าจะมีออกมาขายได้ มันอาจเป็นเรื่องนโยบาย ผมไม่รู้เรื่องธุรกิจ เรื่องยอดจำหน่ายนี่ผมไม่รู้เลย เขาบอกว่าได้แค่นี้นะ ก็รับเงินมาแค่นี้ ไม่ได้ไปตรวจสอบอะไร เราให้เกียรติเขา ได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น บางครั้งคนที่ลงทุนเขาอาจจะลำบากกว่าเราด้วยซ้ำไป

 

คิดในทางบวกตลอดเลยนะครับ

ผมเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร ทำเรื่องแย่ๆ เลวๆ มาก็เยอะ แต่พออายุมากขึ้นอดีตมันก็เรา คิดในทางลบมั้นก็ไม่มีความสุข แต่ก่อนตอนที่เป็นวัยรุ่น อาจจะคิดเยอะ ตอนนี้เลขสี่แล้ว มันก็เริ่มปล่อยวาง เรานิ่งขึ้น ไม่ค่อยมองใครในแง่ลบเท่าไหร่ แต่ว่าจะระวังตัวเองมากขึ้น ไม่ไปทำให้ใครเดือนร้อน รู้สึกเกรงใจคนมากขึ้น

 

ทำไมถึงคิดว่าไม่อยากไปรบกวนคนอื่น

มันเกิดจากคนอื่นมารบกวนเรามั้ง เพราะเรารูสึกว่าตัวเองเดือนร้อนเหมือนกัน สมมุติว่าถ้าเรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เพื่อนคนนี้เขามีข้อเสียที่เราไม่ชอบอยู่อย่างเดียว อย่างอื่นโอเคหมด เราจะคบเขาไหม เราก็คบ แต่เวลาที่ข้อเสียของเขาเริ่มคืบคลานมาหาเราก็หาวิธีหลบเลี่ยงเอา เราพยายามไม่มีกิจกับเขาในเรื่องนั้น ๆ เราก็ยังคบกันเป็นเพื่อนได้อยู่ เพราะผมคิดว่าคนเรามันต้องอยู่ด้วยกัน ต้องพึ่งพาอาศัยกัน เราทำทุกอย่างเอางไม่ได้ทั้งหมดหรอก แต่เพื่อนคนนี้ทำได้ เราต้องพึ่งเขาในวันใดวันหนึ่ง แต่ไม่ได้บอกว่าเราหวังผลประโยชน์จากเขานะ เพราะเขาก็ต้องพึ่งพาอาศัยกัน เราทำทุกอย่างเองไม่ได้ทั้งหมดหรอก แต่เพื่อนคนนี้ทำได้ เราต้องพึ่งเขาในวันใดวันหนึ่งแต่ไม่ได้บอกว่าเราหวังผลประโยชน์จากเขานะ เพราะเขาก็ต้องพึ่งเราเหมือนกัน แต่เขาจะคิดยังไงเราไม่รู้ เพราะเราคิดแทนคนอื่นไม่ได้ แต่เราคิดบอกตัวเองได้ และพยายามทำให้ออกมาดีที่สุด

หรือถ้าเราไปเกลียดเขาแค่เรื่องหนึ่งมันก็ไม่ยุติธรรม เพียงแค่เราไม่ชอบเราตรงนี้ เรากลับพาลเกลียดเขาไปเลย คล้ายกับว่าโดนแท็กซี่ปาดหน้า ก็เหมาว่าแท็กซี่ทั้งหมดไม่ดี ซึ่งคนนี้ขับรถไม่ดีต่างหาก แต่เขาอาจมีความจำเป็นของเขา ก็ว่ากันไป เราก็ไม่โทษว่า ไม่ดีทุกคัน แต่ก่อนเคยเป็นเหมือนกันนะ ผมว่าจิตใจมันเริ่มเป็นไปเอง เป็นธรรมชาติของทุกคน เป็นเรื่องปกติ

 

คุณสนใจเรื่องธรรมะหรือเปล่า เห็นพูดเรื่องการปล่อยวาง

ไม่ครับ ไม่รู้สิ ผมว่าทุกคนมีธรรมะในใจอยู่แล้ว คือการคิดดี ทำดี อยากเป็นคนดี ส่วนธรรมะที่ลึกล้ำผมไม่รู้เรื่อง ไม่เคยศึกษาเลย ไม่เคยบวช วัดนี่แทบจะไม่ได้เข้าเลย เป็นคนห่างวัด

 


คอลัมน์ คนของเส้นขอบฟ้า

 

วฐิศานติ์ จันทร์วิบูล รุ่งโรจน์ ไกรบุตร เรื่อง รุ่งโรจน์ ไกรบุตร ภาพ

สานแสนอรุณ  พฤษภาคม มิถุนายน 2551

                



เรามี 13 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
รวมบทสัมภาษณ์
Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79
บทความทั้งหมด
Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79