Home รวมบทความ รวมบทสัมภาษณ์ แสงสว่างจากสีฟ้า และบทอวสานของปีศาจ (2)
Warning: Parameter 1 to modMainMenuHelper::buildXML() expected to be a reference, value given in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/libraries/joomla/cache/handler/callback.php on line 99

บทความมาใหม่

Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_latestnews/helper.php on line 109

แสงสว่างจากสีฟ้า และบทอวสานของปีศาจ (2)

 3

บทอวสานของปีศาจ

ถึงวันนี้อะไรคือสิ่งที่คุณขับเคี่ยวอยู่

          กิเลสมั้ง-- แม้แต่คำว่า ‘เราจะรักษาคำพูด’ ถ้าเราเน้นมากที่จะรักษาคำพูดให้ได้ มันก็เหนื่อยมาก แต่... แต่มันก็คือบารมี ในเมื่อเราพูดอย่างนี้เราก็ต้องตั้งใจทำให้ได้ ยากลำบากขนาดไหนก็จะทำ มันจะได้อีกระดับหนึ่ง แต่ถ้าเราไม่มีปัญญา เราก็ทำด้วยความทุกข์ระทม แต่ถ้าเรามีปัญญา อ๋อ... โอเค มันต้องได้ แต่ต้องรออีกแป๊บนึงนะ มันก็ทำให้เรามีหวังขึ้น

ในอัลบั้ม ‘เจ้าชายแห่งทะเล’ มีเพลงที่พูดถึงปัญหาของคนอยาก ‘ตื่นเช้า’ เกิดสงสัยว่าคุณเคยมีปัญหากับการตื่นเช้าหรือเปล่า

มาก... ทุกคนแหละ มีปัญหากับการตื่นเช้า แล้วเมื่อก่อนผมก็จะชอบตั้งโจทย์ของตัวเอง เช่น บอกว่าเราจะทำอย่างนี้ให้ได้ เราต้องทำตามกฎของตัวเองให้ได้ ถ้าเราทำไม่ได้ เราจะไปทำตามกฎของคนอื่นได้ยังไง ก็จะบอกตัวเองอย่างนี้ แล้วเราทำไม่ได้ ผมก็ไม่เข้าใจว่า ก็ในเมื่อเราเลือกเองว่าจะทำอย่างนี้ แล้วเราเสือกทำไม่ได้ ทั้งๆ ที่มันดีกับเราแท้ๆ เมื่อก่อนไม่เข้าใจ แต่เดี๋ยวนี้-- อ๋อ มิน่าล่ะ ทำไมถึงทำไม่ได้ เพราะมนุษย์เราไม่รู้ว่าตัวเราที่อยู่ข้างในอีกส่วนมันคืออะไร นี่คือสัจธรรมที่ต้องไปหากันของแต่ละคน 

เหมือนคำพระที่บอกว่า มนุษย์เรามีสองคนในร่างเดียว

           ผมเชื่อว่าแรงผลักดันจากส่วนลึกของมนุษย์ในการที่เราทำอะไรไป น้อยคนนักที่รู้ว่าเขาทำไปเพราะอะไร แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่คนคนนั้นรู้ว่า แรงผลักดันนั้นมันมีอยู่ แล้วค่อยๆ รู้ว่า ในบางครั้งแรงผลักดันนั้นมันมีทั้งดีและไม่ดี และบางครั้งก็รู้ว่าไม่สามารถคอนโทรลมันได้ แต่ก็รู้ว่ามันเป็นอย่างนี้ แล้ววันหนึ่งคนคนนั้นจะรู้ว่าแรงผลักดันนั้นมันเกิดจากเหตุอะไร ถ้ามันเป็นเหตุที่ไม่ดีหรือแรงผลักดันที่ไม่ดี ซึ่งมาจากการที่เขาสะสมมา เขาก็สามารถเปลี่ยนแปลงมันได้ แม้แต่ลายมือ--เขาสามารถเปลี่ยนลายมือได้ หมอดูไม่สามารถมาทำนายลายมือเขาได้อีกต่อไป แม้หมอดูคนนั้นจะเก่งขนาดไหนก็ตาม มีอภิญญาก็ไม่สามารถ เพราะคนคนนั้นสามารถรู้จากตัวเองได้แล้ว เขาเลือกทางของเขาได้แล้ว 

 

ถ้าให้ประเมินตัวเอง จากวัยหนุ่มจนถึงตอนนี้คุณเปลี่ยนไปเยอะไหม

          เราเปลี่ยนทุกขณะ เราไม่รู้ตัวเอง ตั้งแต่เราคุยกันมาเราเปลี่ยนแปลง เกิด-ดับมาไม่รู้กี่รอบแล้ว คือเราไม่ได้รู้โดยประสบการณ์ แต่รู้โดยเชาวน์ปัญญา แน่นอนประสบการณ์ก็มี เราไม่ได้ถึงขั้นนั้น แต่รู้ว่าความจริงแล้วมนุษย์เราเกิดมาเพื่อความทุกข์โดยแท้เลย เราพูดได้เท่านี้ ที่เหลือก็ต่างคนต่างวิธีรอดไปให้ได้ คนเราเกิดมาแล้วมีเพื่อนที่เจอกัน เขาเรียกว่า ‘เพื่อน’ หรือกัลยาณมิตร คือให้ตัวเองหรือเพื่อนหลุดออกจากความทุกข์โดยวิธีใดวิธีหนึ่ง คือเขาหลุดโดยตัวของเราไม่ได้ แต่เขาหลุดโดยการแนะนำจากเราได้ เช่น ตอนนี้คุณกำลังเกลียดใครอยู่ก็เลิกเกลียดเขาไปเลย แค่นี้จบ เลิกเกลียดเขาแล้วมองเขาเป็นมนุษย์คนหนึ่ง 

 

ผมเคยเกลียดพ่อ เคยเกลียดเป็นสิบปียี่สิบปี วันหนึ่งถามว่าเราจะหายเกลียดเขาไหม คือลึกๆ แล้วเรายังมีความรู้สึกโดยประสบการณ์ก็ตาม แต่พอเรารู้แล้วเราฝึกตัวเอง พอเข้าใจแล้ว--อย่าว่าแต่พ่อเลย เม็ดกรวดเม็ดทรายเรายังเป็นหนี้เขาเลย คนนี้พ่อเราแม่เราญาติพี่น้องต่อให้เขาทำร้ายเราขนาดไหน ชีวิตเรามีค่ามาก เรามีหน้าที่ชดใช้กับทุกคนที่มีบุญคุณกับเรา พอเราคิดมุมนี้มันก็สบายใจขึ้น แต่มุมนี้ใช่ว่ามันจะคิดได้ตลอด เพราะอารมณ์ไง อย่างเมื่อกี๊มีคนตายขึ้นมาก็เดือดแล้วก็ค่อยๆ ทยอยลงเป็นปรากฏการณ์ธรรมดา เช่นเดียวกับทุกปรากฏการณ์มันจะค่อยๆ คลี่คลาย แต่ที่จะช่วยได้เราต้องเอาตัวเองก่อน ไม่ไปอะไรมากมาย แต่ในสถานการณ์ที่ได้ยินข่าวร้ายอย่างนั้น ก็ทำใจไม่ได้ แค่ได้ยินข่าวว่าคนแก่ล้ม แค่ได้ฟังเราก็จินตนาการไปก่อนแล้ว ทั้งที่ความจริงอาจจะแค่ล้มแล้วเข่าถลอก ที่พูดมาไม่ใช่ว่าทำได้ ถ้าทำได้ไม่มาพูดแล้ว (หัวเราะ) แต่รู้ได้เลยว่าผมมีความสุขขึ้น

เท่าที่นั่งคุยกันมา ดูเหมือนว่าคุณพยายามพูดถึงความสุขตลอดเวลา…

          ก็นี่ไง นั่งคุยกัน ปกติสัมภาษณ์ไม่มีความสุขขนาดนี้นะ รู้สึกแปลกใจตัวเอง คุยเรื่องเครียดๆ แล้วก็กลับมาแฮปปี้

เหมือนคุณประกาศตัวว่าคุณเจอความสุขแล้ว แล้วคุณก็อยากจะพูดให้คนอื่นฟังว่าคุณเจอความสุขแล้ว…

          คุณรู้สึกอย่างนั้นไหมล่ะ แล้วมันจะเขียนออกมาเป็นข้อความแล้วคนอ่านๆ แล้วรู้สึกอย่างนั้นได้ไหม... ได้ไหม

ผมเชื่อว่าได้…

          ถ้าได้-- ผมก็คือละออง คุณก็คือละออง ที่มาช่วยกันกระจายกันว่ามีความสุขนะ แม้ในสถานการณ์ที่แย่ที่สุดเราก็ยังยิ้มได้ ต้องฟ้ามืดจริงๆ เพราะถ้าฟ้าไม่มืดจริงๆ ดาวไม่สวยหรอก ขนาดมีแสงนิดหนึ่งจากนีออน มันก็ไม่แจ่มแล้ว 

แต่บางคืนฟ้ามืดก็มองไม่เห็นดาวสักดวง…

          บางทีชีวิตมันต้องอดทน... บางครั้งแต่งเพลงออกไปน้ำตามันต้องไหลออกมา มันต้องแบบนั้นเลยนะ แม่งเศร้าขนาดนั้นเลยเหรอวะ แล้วเราก็รู้ อ๋อ... ที่เราบอกตัวเองอย่างนั้นมันก็เป็นจริงนะ เราผ่านได้ ไม่ได้ตาย ไม่ได้ทรมาน

          คุณอายุขนาดนี้ ต้องพยายามเลี้ยงความเป็นหนุ่มให้อยู่ให้ได้นะ ไม่อย่างนั้นมันเฉานะ คุณสัมภาษณ์คุยกับคนเยอะแยะใช่ไหม พูดตรงๆ ความรู้มากกว่าผมเยอะในเรื่องต่างๆ เพราะมันฟังมาหลากหลาย ปัจเจกบุคคลทั้งนั้น ถูกไหม ยังมีโอกาสที่จะสะสมและตกตะกอนมากมาย แต่ถามว่าแล้วไง…

มันก็แค่เชาวน์ปัญญา…

          เออ... ก็แค่เชาวน์ปัญญา ก็รู้ว่าบุหรี่ไม่ดี อย่าไปดูดนะมึง! แต่เชาวน์ปัญญามันทำอะไรไม่ได้ มันต้องมีประสบการณ์จริง แล้วคุณต้องรู้ก่อนว่า ทำไมคุณจึงสู้มันไม่ได้ แล้วตอนที่สู้มันไม่ได้ ก็ไปอยู่ใกล้ๆ มันก่อน เอาหัวอิงพิงมันหน่อย แต่ว่าไม่ใช่ยอมมันหมดนะ พิงมันหน่อย เสร็จแล้วต้องลุก มันต้องมีเทคนิค เทคนิคไม่ได้หากันง่ายๆ นะ ไม่อย่างนั้นยุคนี้ก็มีพระพุทธเจ้ากันหลายองค์แล้ว เรารู้แค่นิดหนึ่งแล้วเอามาใช้ มันก็เป็นประโยชน์มหาศาลแล้ว

         บุหรี่ใครว่ามันธรรมดา บุหรี่มันไม่ธรรมดานะ เราไม่ได้ติดบุหรี่ เราติดความรู้สึกทางร่างกายของเรา แล้วความรู้สึกเรามันไม่ได้อยู่ที่บุหรี่นะ บุหรี่มันแค่เหมือนเป็นตัวอะไรบางอย่าง ความรู้สึกที่เราไขว่คว้าหามัน บางทีมันยิ่งกว่าเมียเราอีก บางคนบอกกูตัดใจทีเดียวก็จบ บางคนได้ บางคนไม่ได้ แต่อย่าดูถูกตัวเอง!! เรารู้ว่าสู้มันไม่ได้ เราก็ยอมรับมันไปก่อน แต่หาวิธีเล่นกับมันให้สนุก ให้มันมีเทคนิค แล้วกลับมาเรื่องแรกเลย-- คือลมหายใจเข้าก็คือดูดเข้าไปใช่ไหม พ่นออกมาก็หายใจออก นี่ไง-- ก็รู้แล้วว่าลมหายใจเข้า-ออกอยู่ตรงไหน นี่ไง-- หายใจแบบนี้แล้วสบายใจใช่ไหม แต่มันต้องทำทุกครั้ง ก่อนจะสูบ-- ลองหายใจก่อนว่ามันหายใจยังไง เล่นกับมันไง มันเรียกร้องปฏิกิริยาทางร่างกาย แล้วเราจะรู้ว่ามันไม่ใช่บุหรี่ แต่มันเป็นปฏิกิริยาทางร่างกาย พอเรามีความรู้สึกทางร่างกาย-- อาการมันคล้ายๆ กัน 

เราแพ้มันอยู่แล้ว อย่าบังอาจ!! ต่อให้เลิกบุหรี่ได้ก็ไปติดเรื่องอื่น มันเป็นกระแสกรรม กระแสกรรมคือไม่ใช่กรรมที่เราเห็นว่าดีไม่ดีนะ แต่เป็นกระแสการกระทำที่ติดยึดไม่สามารถออกมาเป็นอิสระได้ โดยธรรมชาติของจิตมันต้องโดดเด่นออกไปเลย แต่ด้วยธรรมชาติของกรรม มนุษย์มันจะเป็นแบบนี้

คำก็แพ้สองคำก็แพ้ แถมห้ามอย่าไปหือกับมันอีก หรือท้ายที่สุดแล้ว ในวินาทีสุดท้ายก่อนที่มนุษย์จะตาย เขาก็ทำได้เพียงยอมรับความพ่ายแพ้ แค่นั้นหรือ

          ถ้าเขายอมรับได้ มันไม่แค่นั้นนะ การยอมรับตรงนั้น ความเจ็บปวดจะรุนแรงมาก ถ้าเราขาหัก โดนรถชน หรือกัดลิ้น ไอ้วินาทีที่จะตายนั้นมันเป็นร้อยเป็นพันเท่า จิตมันไม่สามารถจะยอมรับความเป็นจริงได้ มันจะกระเสือกกระสนให้มันรอด แต่คนที่องอาจยอมรับความตาย เหมือนนักรบที่โดนยิง นั่นองอาจจริงๆ แต่คนไม่ฝึกก็ยาก ถึงไม่ฝึกแล้วเขาทำได้ ก็ต้องยอมรับว่าเขามีศักยภาพ การยอมรับความจริงคือธรรมะขั้นต้นเลยนะ จิตของเราด้านใดด้านหนึ่ง เรามันสู้เขาไม่ได้หรอก ไม่อย่างนั้นเราไม่เป็นไปตามกระแสหรอก ทำไมความทุกข์ถึงรุนแรงนัก ทั้งๆ ที่บางเรื่องมันไม่มีเหี้ยอะไร ทำไมทุกข์ขนาดนั้น เพราะจิตมันเป็นอย่างนั้น แต่ถ้าเราไปฝืนเขา (จิต) มาก เช่น ตัดเลย บางคนโชคดีตัดได้

          กรณีบุหรี่ อย่าไปหือกับมัน เอาหัวพิงไว้ (ยิ้ม) อย่างผู้หญิงก็เหมือนกัน อย่าไปหือเชียวนะเธอ พระที่แบบว่าตัดได้แล้วไปอยู่ตรงนั้น นั่นแค่ตัดนะ ธรรมชาติของมนุษย์เกิดมาเพื่อผสมพันธุ์ ไปฝืนได้ไง! ฉะนั้นท่านต้องมีศิลปะชั้นสูงมาก จะเอาไปอิงมันยังไง จะรู้มันได้ขนาดไหน เขาถึงบอกว่าคนเราต้องมีวิหาร คนที่มีวิหารคือวิหารธรรม หมายถึงว่าจิตมันควรจะไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่ นั่นคือวิหาร แต่คนอย่างเราไม่ใช่วิหาร เราเป็นพวกอบายทั้งหลาย ซึ่งไปเกาะอยู่กับอบายทั้งหลาย แล้วเราต่างยอมรับมัน

นี่หรือที่เรียกว่าศิลปะการใช้ชีวิต

          ไม่เรียกศิลปะจะเรียกว่าอะไร ก็ศิลปะมันคือแบบนี้ มันมีความสวยงาม ขณะเดียวกันมันบ่งบอกเส้นทางไปสู่สัจธรรมได้ด้วย แต่ถ้าคุณจะพบสัจธรรม แต่นี่คือศิลปะทั้งทางโลกและทางธรรม คุณต้องเข้าใจมัน และยอมรับมัน ผมจึงบอกเสมอว่าไม่อยากพูดเรื่องพวกนี้เพราะมันสะอาดเกินไปสำหรับผม แต่เรารู้ว่าอย่างไหนสะอาดหรือสกปรก เราก็รับมันได้ แล้วปรับเปลี่ยนตัวเอง ในเมื่อเราเกิดมาไม่เกินร้อยปี ในวันที่เราจะตายทำไมเราไม่ตายด้วยจิตใจที่เบิกบานไม่สกปรก

          ศิลปะเป็นคำที่ไพเราะสำหรับผมมาก พอๆ กับคำว่าหนุ่มสาว ผมตีตามความหมายของตัวเองต่อคำว่าศิลปะ ‘ศีล’ คือข้อบังคับ ไม่ใช่ข้อบังคับของศาสนา แต่เป็นข้อบังคับของกฎธรรมชาติ ‘ปะ’ แปลว่าโดยรอบ แล้วมารวมกันมันก็แปลว่า ‘ข้อบังคับโดยรอบของกฎธรรมชาติ’ แล้วถ้าคุณอยู่ในนี้นะคุณก็จะปลอดภัย นี่ตีความเอาเองนะ (หัวเราะ)

ฟังจากชื่ออัลบั้มปีศาจอวสานที่คุณกำลังทำ ราวกับคุณต้องการบอกว่า ปีศาจในคุณมันกำลังจะอวสานแล้ว อย่างนั้นหรือเปล่า

          ไม่-- มันไม่ได้บอกอะไรตัวผมเลย ต้องเข้าใจก่อนว่า เราก็เป็นแค่คนเล็กๆ คนหนึ่ง ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่ได้โด่งดัง แต่เมื่อก่อนไม่คิดอย่างนี้หรอก เมื่อก่อนคิดว่ากูต้องยิ่งใหญ่มาก (หัวเราะ) คือถึงคุณคิดว่าผมไม่ยิ่งใหญ่ แต่ผมยิ่งใหญ่กว่าที่คุณคิดเยอะ

ถึงวันนี้ ความกราดเกรี้ยว ความแรงของคุณตกลงไปเยอะไหม

          มันไม่ได้ตกหรอก มันเปลี่ยนรูป เมื่อก่อนอาจจะมุ่งหน้าไปทางที่อยากจะทำอะไรที่เป็นตัวเรา ความคิดของเรา ตอนนี้เราก็ยังคิดแบบนั้นอยู่ แต่วิธีที่จะเอาออก เรารู้แล้ว รู้วิธีที่จะเอาออกแล้ว พูดง่ายๆ เหมือนกับที่เราจะไปถ่ายรูปกัน (ถ่ายภาพประกอบบทสัมภาษณ์ชิ้นนี้) ไม่ต้องไปคาดหวังมันมาก สบายๆ ออกมาดีก็ดี แต่ถ้าต้องมาเดินแบบนั้น ทำแบบนี้ มันก็ไม่ได้ ในวันนั้นเราเคยทำแบบนี้แล้ว-- มันไม่ได้ไง แล้ววันนี้จะไปเป็นเหี้ยอะไร เราก็ไม่ต้องไปซีเรียสกับมัน เราทำแค่เรามีความสุข คือแค่เปลี่ยนมุม ต้องทำให้ดีนะ แต่ไม่ต้องไปซีเรียส

          เมื่อก่อน ผมต้องแปลก กูต้องไม่เหมือนใคร แต่ความธรรมดาก็ไม่เห็นเป็นไรเลย คือถ้าเรารีแล็กซ์ มันอาจจะต้องเกิดจากตัวเราเอง แล้วเป็นไปได้ว่ามันจะเกิดเฉพาะช่วงเวลาห้านาทีสิบนาที แต่เราต้องฝึกบ่อยๆ เหมือนเราสูบบุหรี่ ไอ้วินาทีที่เราพ่นควันออกไปนั่นน่ะรีแล็กซ์แล้ว แต่ทำให้มันยาวขึ้น แต่มันก็เกิดรีแล็กซ์จากปฏิกิริยาของเคมี ไม่ได้เกิดจากปฏิกิริยาจากตัวเราเอง โดยธรรมชาติของเราเอง ถ้าเกิดจากปฏิกิริยาโดยธรรมชาติของตัวเราเองนะ บางทีเราเหนื่อยๆ มากเลย เดินไปเงยหน้าขึ้นเห็นใบไม้กับลมไหวๆ มันก็รีแล็กซ์ได้เลยนะ ถ้าใจมันจะรีแล็กซ์นะ อยู่ตรงไหนมันก็รีแล็กซ์ ถ้าเครียดอยู่ไหนมันก็เครียด

ทุกเช้าตอนตีสี่ เมื่อตื่นขึ้นมาส่องกระจก คุณมองเห็นอะไร

          เห็นความแก่ ความเหี่ยวเยอะขึ้นเยอะ บางคนเราไม่เจอกันนานๆ มาเจออีกทีทำไมแก่จัง แต่ถ้าเราเจอกันทุกวันก็ไม่รู้ เหมือนเพลง ‘พรุ่งนี้’ (จากอัลบั้มเพื่อนของฉัน) ที่บอก ‘ลืมตาอยู่ ก็ไม่รู้ว่าทุกอย่างเปลี่ยนแปลง’ คือมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ลืมตาก็ไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนแปลง เพราะมันเปลี่ยนแปลงระดับเซลล์ไง มันเปลี่ยนไปในระดับที่เล็กมาก เหมือนกับไฟ มันเป็นกระแสแต่เรามองไม่เห็น ก็เห็นแค่มันนิ่งๆ อยู่ มันเร็วมาก สัจธรรมมันเร็วประมาณนั้น แล้วสายตามนุษย์มันหยาบ มันมองไม่เห็น แต่ถ้าเรารู้เราเข้าใจว่ามันเปลี่ยนแปลง มันก็เป็นอะไรที่น่าสนใจ ถ้าเราฝึกปฏิบัติให้มันได้ขนาดนั้น แต่มันต้องฝึกไง มันยาก แต่มันก็สนุก แล้วมันก็ดีกับตัวเอง ดีกับคนอื่น

          แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เราสามารถฝึกแบบนั้นได้ มันจะ new ทุกอย่าง เราจะรู้สึกถึงพลัง ผมก็หวังว่าชาตินี้คงทำได้บ้างนะ ผมอาจจะกลายเป็นคนที่น่าอิจฉาคนหนึ่ง อ่ะ!! อีก 10 ปีเจอกัน (หัวเราะ)

          

            ปฐมพร ปฐมพร เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2505 เขาเป็นคนไทยแต่ไปเกิดที่เวียงจันทน์ ประเทศลาว ก่อนจะกลับมาที่ชลบุรี เข้าศึกษาปริญญาตรี สาขาการตลาดที่กรุงเทพฯ ในช่วงนั้น เขาตั้งวงดนตรีกับเพื่อนในนามวง GAY เข้าประกวดวงดนตรีของสโมสรผึ้งน้อยจนได้รางวัลชนะเลิศ ได้เซ็นสัญญากับทางสโมสร ทางวงได้บันทึกเสียงเดโมเทปโดยมีโปรดิวเซอร์อย่าง อัสนี-วสันต์มาดูแลให้ และได้เปลี่ยนชื่อวงมาเป็น May 21st หลังจากนั้นอีก 2 ปี ได้เซ็นสัญญากับค่ายรถไฟดนตรีในฐานะศิลปินเดี่ยว เขาพยายามที่จะเอาวงเข้าไป แต่ก็ไม่สำเร็จ นั่นเป็นที่มาของสีดำที่คาดใต้ดวงตาเป็นการไว้อาลัยแกเพื่อนๆ ร่วมวง เขาได้ออกอัลบั้มแรกชื่อชุด ‘ไม่ได้มามือเปล่า’ จนกระทั่งวันนี้ยังคงผลิตงานเพลงออกมาในนาม pry under poet’s mind project ซึ่งเป็นค่ายเพลงที่รองรับงานของเขาโดยเฉพาะ ในวัย 46 ของพราย เขากำลังสนใจและมุ่งหน้าฝึกปฏิบัตินั่งวิปัสสนากรรมฐาน 

 


ที่มา http://www.marsmag.net/ 

นิตสาร  mars No.73

 



เรามี 31 บุคคลทั่วไป ออนไลน์
รวมบทสัมภาษณ์
Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79
บทความทั้งหมด
Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79 Warning: Creating default object from empty value in /home/pryfriend/domains/pryfriend.com/public_html/in/modules/mod_mostread/helper.php on line 79